رابرت بائر، يکي ازکارشناسان پيشين سي.آي.اي، در کتاب جديد خود به نام "شيطاني که مي‌شناسيمش" از ‏اين هم فراتر رفته است. وي ايران را به عنوان يک "کشور پليسي" منظم، استراتژيک و يکپارچه که قدرت ‏نظاميش برگرفته از جاه‌طلبي‌هاي سلطنتي است، به تصوير کشيده است. وي اظهار کرده است: "در اعماق ‏روح ايران، تمايل نوظهوري براي سلطنت وجود دارد."‏

بائر که عربي را سليس صحبت مي‌کند و مي‌گويد که فارسي را تا حدي فراموش کرده، سالهاي زيادي را در ‏خاور ميانه گذرانده است. وي مناطقي مانند لبنان، عراق و عربستان سعودي را به خوبي مي‌شناسد. اما ‏سرزمين پارس با کشورهاي عربي متفاوت است، و مشاهدۀ ايران با عينک کشورهاي عربي، به جاي اينکه ‏ايران را به صورت شفاف نشان داد، مي‌تواند آن را از شکل بيندازد. ‏

ايراني که وي توصيف کرده اهميتي به مرزهاي بين‌المللي نمي‌دهد و تعاريف غرب از چگونگي سازماندهي ‏جهان را نمي‌پذيرد. ايران وي "به طور موثر، به سرتاسر جنوب عراق پيوند خورده است." و مي‌تواند کنترل ‏نفت عراق را در اختيار گيرد. ايران وي خواستار کنترل مدينه و مکه، مقدس‌ترين شهرهاي اسلام است.‏

وي مي‌نويسد: "من به طور مستقيم شاهد حرکت پر سر و صداي ايران، و برخاستن آن از هرج و مرج و ‏تبديل شدن به يک قدرت سياس بودم." اما بيشتر مشاهدات عيني او از راه دور صورت گرفته است. بائر ‏مي‌گويد در اواخر سال 1978، درست پيش از پيروزي انقلاب به مدت يک هفته در ايران بوده است. وي بار ‏ديگر در سال 2005، از ايران ديدن کرد ه است، که به مدت آن اشاره نمي‌کند.‏

در مورد آن بازديد وي با تاسف مي‌گويد که "نتوانست حتي يک رستوران خوب در تهران پيدا کند." وي به ‏مجالس و مهماني‌هايي دعوت شد که شنيده بود به شيکي و شلوغي محافل غربي است، اما از اينکه به آن ‏ضيافت نرفت و به بخت خود پشت کرد، ابراز ناراحتي کرد.‏

احتمالاً آقاي بائر نمي‌داند که ايراني‌ها در دو دنياي متفاوت فعاليت مي‌کنند: دنياي عمومي و دنياي خصوصي. ‏و نيز اطلاع ندارد که تقريباً هر چيز معناداري در زندگي اجتماعي و سياسي، پشت درهاي بسته اتفاق مي‌افتد. ‏برخي از بهترين گفتگوها – و نيز بهترين غذاها – در خانه‌هاي خصوصي يافت مي‌شوند.‏

وي مي‌نويسد: "ايران فرهنگي است که کاملاً براي ما بيگانه است." اما پشت آن ديوارها، مردم عادي زيادي ‏با پيشينه‌هاي متفاوت وجود دارند که خواستار موارد مشابهي مانند آنچه آمريکايي‌ها مي‌خواهند هستند: يک ‏سطح استاندارد و متعارف از زندگي، و آينده‌اي امن براي فرزندانشان.‏

رابرت بائر بارها ايران را با معيارهاي مطلق و فراگير توصيف کرده است. وي مي‌نويسد: "در 15 سال ‏اخير، ايران يک استراتژي سازگار و منسجم را به نمايش گذاشته است: استراتژي خود را آزمايش مي‌کند، از ‏نمايندگان خود مراقبت مي‌نمايد، در مورد اينکه چه کسي خطرناک است و چه کسي نيست قضاوت کرده، و بر ‏اساس آنها برنامه‌ريزي مي‌کند." گفته‌هاي وي اين واقعيت را که گاهي اوقات رهبري ايران به صورت ‏غيرقابل پيشبيني رفتار مي‌کند، ناديده مي‌گيرد. ايران کشور سياست‌هاي ناپخته و اغلب خشن است که در آن ‏نظرات مختلفي درون هيئت حاکم بيان مي‌شود، مورد بحث قرار مي‌گيرد، پذيرفته شده يا رد مي‌شود. سپس ‏وي داستان را پيش مي‌برد و مي‌گويد مراکزقدرت در ايران "تقريباً غيرقابل دنبال کردن هستند."‏

وي به درستي به اين نکته اشاره مي‌کند که ايران کشور بررسي‌ها و معتدل‌سازي‌ها است؛ که در آن آيت‌الله ‏خامه‌اي، رهبر معظم ايران "با موافقت مبهم عموم مردم، حتي براي بيگانگان حکمراني مي‌کند." اما سپس با ‏قاطعيت مي‌گويد که محمود احمدي‌نژاد، رئيس جمهور ايران، صرفاً يک دست نشانده است. فراموش مي کند ‏که احمدي‌نژاد مي گويد ايران هيچ‌گاه در مورد برنامۀ هسته‌اي خود تسليم ارادۀ ديگران نخواهد شد؛ و اين به ‏عنوان يک خط ميشي پذيرفته شده است.‏

در طي خواندن اين کتاب، ممکن است خوانندگان بارها از خود بپرسند "وي از کجا مي‌داند؟"‏
او از کجا مي‌داند که در يک نشست محرمانۀ شوراي امنيت ملي در اکتبر 2000، آيت‌الله خامنه‌اي دو دست ‏خود را روي ميز کنفرانس گذاشته، به اطراف نگاه کرده و اظهار داشته است: "لبنان بزرگ‌ترين موفقيت در ‏سياست‌هاي خارجي ايران بوده است؟" و در ادامه گفته است "تا زماني که تمام اسلام آزاد شود"، چنين ‏موفقيت‌هايي تکرار خواهد شد. آيا سي.آي.اي يک دوربين مخفي در آن اتاق نصب کرده بود؟ يا در آن جلسه ‏يک جاسوس داشته است؟

بائر از کجا مي‌داند که ارتش ايران هنوز يک نيروي جنگي سهمگين و تقويت شده است؟ به دليل تجربه‌هايش ‏در ميدان‌هاي نبرد ميان ايران و عراق؟ آن کشمکش 20 سال پيش پايان يافت. تنها اين که ايران (با نگاه به ‏وسعت، جمعيت و موقعيت جغرافيايي‌اش) خود را به عنوان قدرت اعظم و يکه تاز خليج فارس تصور مي‌کند، ‏به اين معني نيست که در تلاش براي تاسيس يک امپراتوري از خاورميانه تا آسياي جنوبي است. تنها اينکه ‏ايران اصول نظامي خود را بر يک استراتژي دفاعي از جنگ‌افزارهاي نامتقارن بنا کرده، به اين معني نيست ‏که داراي طرح‌هاي توسعه‌طلبانه است.‏

وي ايران را به عنوان "تنها کشور باثبات و پابرجاي خليج فارس" و "يک عامل معقول با خواسته‌هاي منطقي ‏ثابت" مي‌شمارد. وي مي‌افزايد تنها راه حل واقعي اين است که با هم بر سر ميز مذاکره بنشينيم، با ايران به ‏عنوان قدرتي که هست رفتار کنيم و ببينيم که چه پيشنهاداتي دارد. همچنين آمريکا بايد امنيت بين‌المللي ‏ايرانيان، رهبري گشت‌زني‌هاي مشترک در خليج فارس و برقراري رابطه‌هاي مستقيم ارتش با ارتش را ‏تضمين کند، و در مورد تحريم‌ها آسانتر بگيرد تا ايران در پي نفت عربستان سعودي نباشد. و نيز به ايران ‏يک نقش امنيتي تعريف شده در عراق و افغانستان بدهد.‏

بيشتر اين ايده‌ها منطقي به نظر مي‌رسند. در حقيقت ايران نيرومندترين و باثبات‌ترين کشور خليج فارس است، ‏و آمريکا به مدت بسيار زيادي با اين کشور به عنوان يک فرزند ياغي که قرار است ترد شود يا جنايتکاري ‏که بايد مجازات گردد رفتار کرده است. اما رابرت بائر هنگامي که فهرستي از پيشنهادات جاه‌طلبانه‌تر را که ‏نيازمند تغيير شکل خاور ميانه است مطرح مي‌کند، ضعيف بودن قدرت استدلال خود را نشان مي‌دهد.‏

آمريکا بايد عراق را ترک کند و "آشفتگي‌ها را در دامن ايران بگذارد." تقسيم‌بندي عراق بايد هر چه زودتر ‏صورت پذيرد. اجازۀ همکاري در مديريت مکه و مدينه، مقدس‌ترين شهرهاي ايران، نبايد از ايران صلب ‏شود. اردن بايد به يک کشور فلسطيني تبديل شود. چرا در بحرين در مورد پيوستن به يکي ازجزيره‌هاي ايران ‏يک همه‌پرسي صورت نگيرد؟ چرا مرزهاي خاور ميانه بر اساس خواسته‌هاي ايران و اسرائيل، دوباره تعيين ‏نشود؟

اين پيشنهادات، مي‌توانند موضوع کتاب آيندۀ آقاي بائر باشند. ممکن است وي بتواند آن را با تشريح اينکه چرا ‏ايرانيان را با نگاه احترام و اعراب‌ را با نگاه تحقيرنگاه مي کند، شروع کند. وي در جايي نوشته است که ‏عرب‌ها "عمق معنوي و فکري ايرانيان" را ندارند. او از کجا مي‌داند؟

منبع: نيويورک تايمز، 2 نوامبر 2008 ‏

سووال اول: با توجه به اینکه رمضان زاده، سخنگوی دولت خاتمی گفته است: " دولت نهم، ‏ناکارآمدترین دولت در دویست سال اخیر است." لطفا جمله مرتبط با گفته سخنگوی دولت را ‏از میان گزینه های زیر انتخاب کنید.‏
‏1) عمر دولت در ایران 203 سال است.‏
‏2) از تشکیل اولین دولت در ایران 196 سال می گذرد.‏
‏3) برای دولت نهم 200 سال زمان طولانی نیست.‏
‏4) دولت نهم در همه زمینه ها رکورددار است. ‏‎ ‎‏ ‏

سووال دوم: آقای مهدی کروبی گفته است: " اگر مردم بپذیرند، در صحنه خواهم ماند." لطفا ‏بگوئید اگر مردم نپذیرند، چه اتفاقی در صحنه خواهد افتاد؟
‏1) در صحنه خواهیم ماند تا مردم بپذیرند.‏
‏2) مردم غلط می کنند نپذیرند، چون ما در هر حال هستیم.‏
‏3) مردم اگر نپذیرند می توانند از صحنه بیرون بروند.‏
‏4) اصولا ما در صحنه خواهیم ماند، مردم هم خودشان را سبک نکنند.‏

سووال سوم: با توجه به جمله آقای احمدی نژاد که: " از فقر در آمریکا و عدم آزادی بیان در ‏اروپا ناراحت هستیم." لطفا حالتی که پس از شنیدن این جمله در شنونده ایجاد می شود، بیان ‏کنید.‏
‏1) سردرد شدید، حالت تهوع و تمایل به مشت زدن به دیوار.‏
‏2) خیره شدن به روبرو و جیغ زدن با صدای بلند پس از سه دقیقه.‏
‏3) تمایل به سکوت به مدت شش ساعت و زدن تیک عصبی پس از آن تا یک هفته.‏
‏4) تکان دادن سر به اطراف و پاک کردن گوش و ورچیدن لب.‏

سووال چهارم: آقای محسن رضایی گفته است که: " برای نامزدی در انتخابات ریاست ‏جمهوری شرط دارم." پاسخ مناسب را برای وی انتخاب کنید.‏
‏1) شما عوضی اومدین، کسی با شما کار نداشت.‏
‏2) حالا کی با شما بود؟
‏3) ببینم، خاتمی که می گن شمائین؟
‏4) برو بینیم بابا، حال نداری!‏

سووال پنجم: با توجه به دادن رشوه توسط دولت به مجلس و اینکه روزنامه کیهان نوشته است: ‏‏" احتمالا دشمنان ماجرای چک 5 میلیونی را درست کرده و آن را عملا لو دادند تا احمدی ‏نژاد را خراب کنند." لطفا دشمنان مورد نظر را بطور واضح توصیف کنید.‏
‏1) صهیونیست ها و عوامل داخلی آنها
‏2) صهیونیست ها و عوامل خارجی آنها
‏3) اصلاح طلبان و صهیونیست های کره خر
‏4) بقیه دشمنان و عوامل داخلی آنها

سووال ششم: اگر بپذیریم که براساس اخبار منتشره " عمه ناتنی اوباما به صورت غیرقانونی ‏در آمریکا زندگی می کند." عمه مذکور چه اثری در انتخابات این کشور خواهد گذاشت؟
‏1) دختر سارا پیلین قربان عمه اوباما می رود و آرای دو طرف را کم می کند.‏
‏2) مخالفان اوباما می گویند اونجای عمه آدم دروغگو، ولی طرفدارانش به او رای می دهند.‏
‏3) یک ساراپیلین برای هفت تا عمه غیرقانونی اوباما کافی است.‏
‏4) فعلا کار از عمه گذشته است.‏
‏ ‏
سووال هفتم: از نظر فلسفی جمله علی لاریجانی که " استیضاح حق مجلس است" یعنی چه؟
‏1) بیان غیرضروری موضوع معلوم
‏2) تکرار مکررات
‏3) اصل بدیهی خدشه ناپذیر بیخودی واسه چی می گی
‏4) بیان حالت ممکن بدون کاربرد

سووال هشتم: جمله کلهر را کامل کنید، " برای مذاکره با آمریکا دلال نمی خواهیم......." ‏
‏1) برای مذاکره با آمریکا دلال نمی خواهیم...، چون خودمان داریم.‏
‏2) برای مذاکره با آمریکا دلال نمی خواهیم...، چون خودمان دلال هستیم.‏
‏3) برای مذاکره با آمریکا دلال نمی خواهیم...، چون آنها به چیزی غیر از دلال هم نیاز دارند.‏
‏4) برای مذاکره با آمریکا دلال نمی خواهیم...، چون همه حرف های مان را جیغ می زنیم.‏

نقل است چون پای به دنیا نهاد فریاد برکشیده و بگفت " آئوووووووو" و این از وی عجب نبود، از انک هر کس در بلد رشت دنیا بیامد همین بگفت، از فرط نجابت که در وی بود و جز این یک بار که فریاد همی زد، هیچ فریاد نزد و زان پس دایم مذاکره همی کرد تا شصت سال و این از معجزات وی بود.

شیخ الطریطا البارسی گوید روزی حضرت خضر بر شیخ وارد شده گفت، تو را با خویش برم و شیخنا را زهره آن نبود که مخالفت نماید، پس خضر او را به ده شبانروز با خود ببرد تا به دیهی رسیده و جمعی از الواط دید که بر تانکی سوار در پی پیری می دوند، شیخنا سووال بکرد، اینان که باشند و چه کنند؟ خضر گفت: اینان کودتای آمریکایی کنند و آن پیر را مصدق نام بود، خواهی که جلوی آنها را بگیریم؟ شیخنا بگفت: لا. پس خضر و شیخ چند روزی برفتند، تا بر بلدی دیگر وارد شدند و چند تنی بدیدند که از دیواری راست بالا روند، پس شیخ از خضر سووال بکرد، اینان که باشند و چه کنند؟ خضر گفت: اینان محصلینی باشند و این دیوار سفارت آمریکا باشد، معاذالله و آنان بروند تا گروگان همی گیرند و اگر خواهی جلوی آنها را گیرم. شیخنا بگفت: نخواهم و مگیر. پس خضر و شیخنا برفتند تا به بیابان طبس رسیده طیاره ای بر آسمان نازل بود. شیخ گفت: این چه باشد و چه کند؟ حضرت بگفت: این هلیکوپتر باشد و تجاوز همی پیشه دارد، اگر خواهی آن را گویم که برود. و شیخنا گفت: لا. پس خضر پرسید: از چه رو چنین گفتی؟ شیخنا بگفت: از آنک چون کودتا نشود و سفارت نگیرند و هلیکوپتر نیاید، پس دعوا همی نشود و چون دعوا نشود پس صلح نشود و چون صلح نشود، پس ما چه کنیم؟ و حضرت از هیبت آن جواب به ده سال ساکت بود و هیچ نگفت و این از حکمت شیخنا بود.

گفتند: " از کجا می آیی؟" گفت: " از آمریکا آیم." گفتند: " کجا خواهی رفت؟" گفت: " ایران روم" گفتند: " چه کنی؟"، گفت: " آشتی کنم." گفتند: " چگونه؟" ، گفت: " نان آمریکا خورم و نام ایران برم." گفتند: " عظیم شیرین زبانی، چه را مانی؟" گفت: " من خود زبانم و شیرینی در اندرون من بود و جز مهرورزی هیچ در من نرود." گفتند: " وووووی، نازبشی!"

یکی از وی وصیتی خواست. گفت: " سنگی برگیر و هر دوپای خود بشکن و کاردی بردار و زبان خود ببر." گفت: " که طاقت این دارد؟" گفت: " آن که زبان او در مذاکره شود و گوش او سخن دشمنان شنود، باید ظاهر او گنگ شود و گوش صورت او کر شود و پای سفر او بشکند تا هیچ کس اسرار او نداند."

از او سخنان عالی نقل است. بگفت: " لا یحملنی المسیجنا"( ترجمه: من حامل هیچ پیامی نیستم و اصولا رفته بودم کیش نوشابه خوردم و برگشتم.) و بگفت: " انا یتراولنی الطهران یاواش یواش"( ترجمه: سفر من به تهران بی سروصدا بود، چون از نظر شخصی اینطوری بهتر بود.) و بگفت: " فی النیویورک انا و الموفاز و الاحمدی نجاد یجلسونی بالسوا" ( ترجمه نسبی: من در نیویورک شائول موفاز را دیدم بهش گفتم بدجنس اینجا چی کار می کنی؟ گفت: هوشنگ تویی؟ ذلیل مرده کجایی؟ ضمنا احمدی نژاد را هم در نیویورک دیدم.) و بگفت: " یا حبیبی! لا یقول فی المورد الهولوکاست لایک دیس، کاپیش؟" ( ترجمه: به مشائی گفتم: عزیزم، ول کن این قضیه هولوکاست رو، باشه؟)

نقل است که چون خواست برود، عزرائیل بر وی نازل شد. شیخنا چون هیبت عزرائیل بدید با او به مذاکره درآمد و سه شرط با او بگذاشت و دو بسته پیشنهادی بدو بداده، ده توافقنامه نبشت، و این را چنان بکرد که ملک الموت با او به صلح اندر آمد و جانش نتوانست گیرد و شیخنا هنوز زنده است، زیدالله عمره.

این متن جهت جمع آوری امضا خدمتتان ارسال می شود لطفا دقت نمایند به هیچ وجه منتشر نشود.

لطفا برای امضا اسامی  خود را(به فارسی) حداکثر تا روز 16 آبان به آدرس زیر ارسال نمائید.saeed.azer@gmail.com